W roku 1929 przypadła 500 rocznica lokacji wsi. Z okazji tego okrągłego jubileuszu zaplanowano uroczystości, w których uczestniczyć mieli m.in. Prezydent Rejencji z Olsztyna, Naczelnik Powiatu z Pisza, Naczelnik Okręgu Urzędowego z Jeży, a nawet Przewodniczący Parlamentu z Królewca. Na tą okazję został zbudowany pomnik, którego odsłonięcia dokonano 9 czerwca 1929 roku. Budowniczym obelisku był  mieszkaniec Turowa, mistrz murarski Soika (Soyka)[1]. Na miejsce usytuowania pomnika wybrano plac w południowej części wsi przy skrzyżowaniu głównej drogi przez wieś z drogą zwaną „Kirchenstieg” (Kościelna Ścieżka), którą wówczas mieszkańcy podążali na nabożeństwa do jeżewskiego kościoła. Pomnik zbudowano na schodkowanej stopie, w formie słupa o wysokości 4 metrów, na podstawie kwadratu o boku 1.5 metra, całość wykonano z łupnia kamienia polnego. Z góry pomnik zwieńczono betonową koroną, a w dolnej części obelisku na jego czterech ścianach umieszczono betonowe tablice w kształcie tarcz. Na głównej ścianie[2] tablica zawierała symbol krzyża żelaznego i napis „HELDENGEDENKEN GEMEINDE TURAUEN” (Pamięci poległych z gminy Turowo), dwie z tablic wykonano w formie symbolu organizacji „Heimatdienst” (tarcza z krzyżem), na czwartej z tablic umieszczono nazwiska mieszkańców Turowa poległych w pierwszej wojnie światowej:

Proboszcz Johann Zachau  z Jeży wygłasza uroczystą mowę związaną z odsłonięciem pomnika. 9 czerwca 1929 roku (fot. JHB 2009 str. 115)

„DEN TOD FÜRS VATERLAND

STARBEN IN WELTKRIEGE

Leopold Romey, Ludwig Jedamzik, Friedrich Konopatzki, Adolf Gutowski, Julius Skok, Otto Skok, Karl Gutowski, Georg Wollschläger, August Sobotka, Julius Rudnik, (imię nieczytelne) Ursinus, Leopold Slomka, Leopold Szesny, Gustaw Szesny, Otto Gesk”[3].

Wycinek pocztówki Turowa z lat 30 (fot. arch.)

      Z czasem pomnik ogrodzono, a plac wokół stał się miejscem reprezentacyjnym wsi, na którym odbywały się wszelkie uroczystości związane z życiem wsi.