W sobotę 12 grudnia 2009 o godz. 18.00 w Miejsko-Gminnym Ośrodku Kultury miała miejsce promocja albumu „Biała Piska dawniej".

To niecodzienne spotkanie z książką, w sali wypełnionej po brzegi, rozpoczęła mini sztuka pt.”Mówiące pocztówki” według scenariusza Bogusława J. Trupacza. W głównych rolach wystąpili: Małgorzata Bąbka jako Mirosława Pałaszewska, której zbiory stały się podstawą albumu oraz aktor i dyrektor Teatru Syrena w Warszawie Wojciech Malajkat, który czytał fragmenty książki. Przepięknie dobrana muzyka i zdjęcia rodzinne prezentowane na ekranie stworzyły niepowtarzalny klimat. Wszyscy zgromadzeni odbyli nostalgiczną podróż w czasie. Krocząc ulicami Białej, Dworcową, Kościelną, Młyńską i Rynkiem Miasta, obserwowali, jak zmieniały się z biegiem lat.

Pan Wojciech Malajkat przyznał na zakończenie, że przyjeżdżając do naszego miasteczka, miał po prostu zagrać swoje. Tymczasem wzruszył się tak samo jak i pozostali słuchacze. Przy okazji ujawnił, że pomimo swego mazurskiego pochodzenia (urodził się w Mrągowie) nigdy nie był w Białej. Dodał również, że od tej chwili będzie częściej tu bywał, gdyż zostawia tu część samego siebie.

Licznie zebrani mieszkańcy Białej udali się następnie do sali znajdującej się na piętrze tzw. 16-stki, gdzie przygotowano ekspozycję przedwojennych pocztówek prezentujących dawne oblicze miasta i gdzie wreszcie miała nastąpić prezentacja książki oraz spotkanie z jej autorami. Zainteresowani drugą częścią programu, nim się ona rozpoczęła, mieli możliwość obejrzenia w foyer na górze specjalnie przygotowanej wystawy przedstawiającej trudną drogę książki, czyli od pomysłu do realizacji.

Drugą część tego grudniowego spotkania z książką rozpoczęła premiera nowej płyty zespołu A'navim - „List do K". Działający pod egidą MGOK w Białej Piskiej zespół wystąpił w składzie: Bogusław Trupacz - śpiew, Stefan Gąsiorkiewicz - piano i Ewa Zakrzewska - skrzypce. Na prezentowanej płycie znalazły się utwory skomponowane do wierszy Michała Kajki.

Po muzycznej niespodziance nastąpiła tak długo oczekiwana promocja wolumenu „Biała Piska dawniej” opracowanego przez Mirosławę Pałaszewską, Waldemara Brendę i Bogusława J. Trupacza. Album zawiera m.in. tekst autorstwa M. Pałaszewskiej „Moja Biała Piska”. Obejmuje on wspomnienia autorki z lat dziecięcych oraz jej przygodę z kolekcjonowaniem pocztówek.

W książce odnaleźć można nostalgiczne opisy kart pocztowych, których autorem jest historyk, animator kultury, instruktor w MGOK w Białej Piskiej Bogusław J. Trupacz. On także wspólnie z kustoszem Muzeum Ziemi Piskiej Waldemarem Brendą opracował bardzo dokładne i kompetentne, pełne ciekawostek i rzetelnej wiedzy kalendarium „Biała Piska w datach od czasów najdawniejszych do współczesności”, rozpoczynające się od XIII stulecia i kończące na roku 2009. Dzięki niemu czytelnik może zapoznać się z wydarzeniami sprzed lat, przypomnieć sobie ludzi, którzy działali w miasteczku po wojnie.

Podczas wieczoru promocyjnego Mirosława Pałaszewska podziękowała wszystkim kolekcjonerom, którzy zechcieli podzielić się własnymi zbiorami, a mianowicie: Wojciechowi Klar-Sidorkiewiczowi z Münchengladbach (Niemcy), Markowi Politowi z Pisza, Wojciechowi Kujawskiemu z Ełku, a także byłemu mieszkańcowi Białej Andrzejowi Tarnackiemu, mieszkającemu obecnie w USA, który wraz z braćmi od jakiegoś czasu oddaje się pasji zbierackiej pocztówek z rodzinnego miasta. 

Książka ukazała się dzięki dotacji burmistrza Białej Piskiej Ryszarda Sławomira Szumowskiego, Starostwa Powiatowego w Piszu, wpłatom od przedsiębiorstw z terenu gminy Biała Piska. Ważną część całego budżetu stanowiły też wpłaty od osób prywatnych. Te dary serca samych mieszkańców miasteczka były wpłacane przez lokalną społeczność, a także przez dawnych mieszkańców nie tylko z kraju, ale i zagranicy. Wszystko to stało się możliwe dzięki ogromnemu zaangażowaniu w sprawę wydania dyrektora MGOK w Białej Piskiej Hanny Zawalich. Ona to sprawiła, że promocja albumu okazała się świętem całego miasteczka. To był dzień pełen wzruszeń, radości i dumy z Białej Piskiej.

Zobacz również

M.Pałaszewska

„WYSTARCZY   CHCIEĆ !”- stara prawda wciąż aktualna.

Nieczęsto zdarza się uczestniczyć w wydarzeniach, które zapadają nam głęboko w pamięć. Byłam gościem owego pamiętnego 12 grudnia 2009r., który dla mnie był się nadzwyczajną ucztą kulturalną, pełną wspomnień i  emocji oraz co niemniej ważne - stał się okazją do spotkania kilku pokoleń mieszkańców Białej Piskiej. Wspomnienia łączą  i zbliżają ludzi, choćby przyszło im żyć w różnych czasach –ale w tym samym miejscu.  Wydana właśnie przez Miejsko -Gminną Bibliotekę Publiczną w Białej Piskiej książka „Biała Piska dawniej” jest tego świetnym przykładem.  Myślę, że możemy  też być dumni jako mieszkańcy Białej, bo mimo licznych trudności, udało się nam coś wspólnie zrobić. Okazuje się, że potrafimy współdziałać  i wspierać lokalnych inicjatorów i liderów. Powstanie książki- albumu o dawnej Białej Piskiej to była okazja –liczę, że pierwsza z wielu, która pozwoliła pokazać, że nasza mała ojczyzna ma potencjał na przyszłość, który drzemie w niezwykłych - zwykłych ludziach. Wspaniale, że tak wiele osób zaangażowało się, by powstała książka: od jej autorów, „duszy przedsięwzięcia” - pani Hanny Zawalich, przez burmistrza Ryszarda S. Szumowskiego po zwykłych mieszkańców naszego miasteczka i jego okolic.

Nie było to typowe spotkanie autorskie, w  jakich zdarza się czasem uczestniczyć. Spotkanie z autorami poprzedziła wzruszająca inscenizacja i prezentacja „Mówiące pocztówki” oraz krótki koncert  lokalnego zespołu A`navim, który zaprezentował wiersze Michała Kajki z nowo wydanej płyty „List do K.”. Ta niezwykła  impreza i jej cudowna atmosfera, była zasługą zaangażowanych gości i „wspaniałej drużyny”, która pracuje pod kierownictwem pani dyrektor MGOK w Białej Piskiej, Hanny Zawalich.

Kolejny raz talentem zabłysła pani Małgorzata Bąbka, która wystąpiła w  roli autorki książki. Brawo pani Małgosiu! Serce rośnie, gdy „nasi” potrafią - wcale niezgorzej od sławnych aktorów, przenieść  widzów w świat własnej interpretacji.  Wspaniałą atrakcją wieczoru był też występ Wojciecha Malajkata, który gościł u nas pierwszy raz-może nie ostatni, skoro jak sam podkreślił, zostawił tu kawałek serca.  Celowo wkomponowano w prezentację krótki monolog pani Henryki Sawickiej, która była wychowawczynią współautorki książki -  Mirosławy Pakaszewskiej, w szkole podstawowej.

Szkoda, że tak mało osób zmieściło się w kawiarence artystycznej, bo choć sala „pękała w szwach”, to żal że jeszcze większa liczba mieszkańców nie widziała i nie miała szansy doświadczyć tej magii, która zakradła się do zaciemnionej sali, rozbrzmiewającej piękną muzyką i słowami, które na chwilę  cofnęły czas i przenosiły nas w przeszłość.

Cieszy fakt, że wydana została pierwsza w języku polskim pozycja o Białej.  Za każdym razem, gdy sięgam do książki „Biała Piska dawniej”  odkrywam coś nowego. Szukam miejsc, które zostały w wyniku wojen zmienione nie do poznania, których dziś już nie ma. Odnajduję też te, związane z moim dzieciństwem. Stare pocztówki prezentują obraz przedwojennego, małego, ale chyba dobrze zorganizowanego miasteczka. Tu i ówdzie widać ludzi, utrwalonych w zwykłych, codziennych sytuacjach: czekających na pociąg na dworcu, przed sklepem, w drodze na zakupy, przed kościołem, itp. Możemy dojrzeć też ślady tej przeszłości, która nam Polakom przywołuje przykre wspomnienia pierwszej i drugiej wojny. Są to jednak obrazy wpisane w historię tej ziemi, choć ludzi ją tworzących w większości już nie ma. Pozostaje teraz nam - współcześnie tu żyjącym, odcisnąć swój ślad  i utrwalić swoje życie w tych samych, choć już nie takich samych, uliczkach.

Poza pięknie wydanymi starymi pocztówkami i wstępem autorki - Mirosławy Pałaszewskiej, album zaopatrzono w kalendarium, nad którym pracowało dwóch historyków: Waldemar Brenda i Bogusław J. Trupacz. Dzięki tak pomyślanej konstrukcji, książka prezentuje nie tylko odległą przeszłość, ale sięga również do znanej nam współczesności. Myślę, że każdy mieszkaniec Białej Piskiej znajdzie tu coś ciekawego dla siebie. Można samemu szukać w tekstach czy obrazach śladów przeszłości i teraźniejszości. Można też spróbować odkryć kilka miejsc, których nie udało się szczegółowo zlokalizować autorom. Książka i krążące wokół niej wspomnienia stają się okazją do spotkań ze znajomymi, bliskimi czy dawnymi przyjaciółmi. Bardzo wzruszające są rozmowy z tymi, którzy już od lat wiodą życie z dala od Białej, ale dzięki albumowi powrócili na chwilę do lat młodości czy dzieciństwa. Każdy ma swoje ścieżki i ulubione miejsca, które może pokazać innym. Warto dzielić się wspomnieniami, bo to dzięki temu możemy doświadczać poczucia bliskości i międzypokoleniowej wspólnoty. Chroniąc przed zapomnieniem chwile naszego życia, utrwalamy swój ślad na tej ziemi.

Jolanta  Raszczyk